Projekty edukacyjne są dziś uważane za jedną z najlepszych metod nauczania. W Polsce są stosowane tylko przez niektórych nauczycieli, ale w kilku krajach stanowią już najpowszechniejszą metodę edukacyjną od pierwszej klasy aż do końca uniwersytetu. U nas także szybko rośnie ich popularność. Od niedawna udział w co najmniej jednym projekcie edukacyjnym został uznany za obowiązek każdego gimnazjalisty i fakt ten odnotowuje się na świadectwie kończącym naukę w gimnazjum. Ważne, żebyś wiedział(a), że projekty nie zostały wymyślone dla uczniów. W nowoczesnym świecie wiele dynamicznie działających i nowoczesnych firm bazuje na pracy grup projektowych. W Polsce projekty jako profesjonalne przedsięwzięcia także są stosowane w licznych firmach, zwłaszcza działających w branżach Hi-Tech. Projekt edukacyjny jest tylko dostosowaniem do szkolnych warunków tej nowoczesnej metody współpracy ludzi.
Pracując metodą projektu, uczysz się zatem nie tylko tego, co stanowi jego podstawową tematykę (np. związaną z przedmiotem nauczania). Przede wszystkim zdobywasz praktyczne umiejętności i doświadczenie niezbędne w całym współczesnym świecie: planowania, zarządzania sobą, współpracy w grupie, poszukiwania i przetwarzania informacji, komunikowania się, dzielenia zadań, odpowiedzialności, umiejętności tworzenia czegoś nowego - wiedzy lub wytworów materialnych, wreszcie: różnych metod oceniania efektów i postępów u siebie i innych.
Podsumowanie projektu – refleksja.
Na blogu projektu należy umieścić podsumowanie. Ma ono mieć układ trzyczęściowy:
Co zrobiła(e)m? Co zrobili inni? Co zamierzała(e)m osiągnąć? Co w tym było złego/dobrego?
Co w tym najważniejsze? Co jeszcze muszę na ten temat wiedzieć? Czego się na tym nauczyła(e)m?
Co teraz mogłabym/mógłbym zrobić? Co teraz chciał(a)bym zrobić? Co był(a)bym w stanie teraz zrobić? Jakie mogłyby być następstwa/efekty takich działań?